เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 529 กระดูกของเจ้า ก็ไม่ได้แข็งอย่างที่คิดนี่
"เหอะ ๆ ๆ ๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า........"
ลานประลองของสำนักวัชระ ชายหัวโล้นรูปร่างใหญ่ได้ฟังคำพูดของตงจั้งแล้วไม่โกรธกลับหัวเราะ เสียงหัวเราะจากตอนแรกที่เต็มไปด้วยความสะใจค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นดุดัน สาวกสำนักวัชระกว่าร้อยคนรอบข้างเห็นดังนั้นก็พลอยหัวเราะตามไปด้วย ชั่วพริบตาเดียวลานประลองอันกว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังกึกก้อง
"ไอ้หนูนี่มันโง่หรือเปล่าวะ?"
"ดูก็รู้ว่าไม่ฉลาดเท่าไหร่ ไม่รู้จักสืบเสาะเสียก่อนว่าสำนักวัชระของพวกเราเป็นที่ไหนกัน ไอ้เด็กเมื่อวานซืนยังไม่ทันสิ้นกลิ่นน้ำนมกล้าดียังไงมาพูดจาโอหังที่นี่ ช่างหาที่ตายจริง ๆ!"
ผู้คนรอบข้างไม่ปิดบังเจตนาเยาะเย้ยถากถางตงจั้งเลยแม้แต่น้อย สายตาที่มองเขายิ่งเหมือนมองคนโง่เขลาเบาปัญญา
ชายหัวโล้นรูปร่างใหญ่ไม่สนใจเสียงหัวเราะเยาะที่ดังระงมรอบข้าง เขาเก็บรอยยิ้มเป็นคนแรก ราวกับสลับหน้าได้ เพียงชั่วอึดใจก่อนหน้ายังหัวเราะอย่างสะใจ แต่อึดใจต่อมาก็หันมามองตงจั้งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด