กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 498 ข้าจะให้งานวิวาห์อันยิ่งใหญ่ตระการตาแก่เจ้า
เวลาย้อนกลับไปเมื่อคืนวาน
เซียวเหล่งนึ่งหลับสนิท รู้สึกเพียงว่าตนถูกเตาไฟอุ่น ๆ ห่อหุ้มเอาไว้ ราวกับอยู่ในอ้อมกอดของมารดา ทำให้นางอดใจไม่ไหวถึงกับฝันถึงมารดาแท้ ๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเป็นครั้งแรก เพียงแต่เงานั้นเลือนรางอย่างยิ่ง ต่อให้เซียวเหล่งนึ่งพยายามเข้าไปใกล้เพียงใด เงานั้นก็ยังใกล้บ้างไกลบ้าง มองไม่เห็นหน้าตาที่แท้จริง
ร้อนใจจนนางได้แต่พยายามเบียดเข้าหาอ้อมกอดอบอุ่นนั้น ทว่ายังไม่ทันสงบใจได้นาน เงาในความฝันก็เริ่มเลือนจาง ท้องฟ้าก็เริ่มถูกความมืดปกคลุม ท้องฟ้าไร้แสงมืดทะมึนเป็นแผ่น บางคราวยังมีสายฟ้าดุร้ายแวบผ่าน พร้อมเสียงฟ้าร้องกึกก้องกังวานสนั่น