กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 น่ารักมาก
สุสานโบราณ
หลังจากลู่กูจานจากไป เฒ่าทารกก็หน้าด้านเบียดมานั่งบนเก้าอี้ยาวที่ตงจั้งนั่งอยู่ด้วยกัน ต่อให้ผลักอย่างไรก็ไม่ไป หน้าหนาจนคนเห็นต้องเหลียวหลัง
นั่งชิดตงจั้งพลางถอนหายใจสั้นยาว พอเห็นท่าทางเช่นนั้น ตงจั้งก็รู้ว่าเขายังติดใจท่าทีที่ตนปฏิบัติต่อลู่กูจานอยู่ จึงไม่สนใจเขา หันไปชนจอกดื่มกับจางอีหมางตามลำพัง
พอบนโต๊ะไม่มีใครสนใจตน เฒ่าทารกใจร้อน รีบยกถ้วยชาขึ้นมาบ้าง แล้วพูดว่า “จะถึงขนาดนั้นเชียว? ก็แค่รุ่นน้องคนหนึ่ง ดูเจ้าสิ ทำหน้ายาวเชียว”
“ชิ ต่อให้อายุยังน้อยก็ไม่ใช่เด็กแล้ว ข้าตอนอายุเท่าเขาป่านนี้ก็ออกไปคลุกฝุ่นในยุทธภพแล้ว เขาไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก ก็มีอาจารย์อย่างเจ้าคอยคุ้มกันอยู่นี่” นิ้วเคาะหน้าโต๊ะ ตงจั้งหัวเราะเยาะ