เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 475 ประลองกำลังภายใน
หมู่ตึกน่าซื่อ
บนแนวเขาด้านข้าง ลู่เหยาและลู่ชิงสองพี่น้องยืนจ้องแม่นมซุนข้างกายด้วยสีหน้าเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความโศกแค้น ลู่ชิงก็หมดความสุขุมอย่างที่เคยมี อกกระเพื่อมแรง เอ่ยว่า "แม่นม ชีวิตของชิงกับเสี่ยวเหยาเป็นพี่ชายมอบให้ ถ้าไม่มีพี่ชาย พวกเราคงอยู่ไม่ถึงวันนี้ ตอนนี้พี่ชายกับพี่สาวมีภัย ท่านจะให้พวกเราสองพี่น้องยืนดูอยู่เฉย ๆ อย่างนั้นหรือ"
น้ำเสียงของลู่ชิงไม่ได้มีอารมณ์พลุ่งพล่านมากนัก แต่ใครได้ยินก็รู้ถึงความโกรธในคำพูด ตอนนี้นางกับลู่เหยาถูกแม่นมซุนกดจุดยืนขยับตัวไม่ได้ เหตุผลไม่มีอื่นใด นอกจากสองพี่น้องไม่ยอมเชื่อคำห้าม มุ่งจะลงเขาไปช่วยตงจั้ง แม่นมซุนจึงจำต้องกดจุดทั้งคู่ไว้
จึงเกิดเป็นภาพตรงหน้าเช่นนี้
มองสายตาอันเต็มไปด้วยความโกรธของสองพี่น้อง แม่นมซุนยิ้มขื่นส่ายหน้า "หนูชิง เจ้าเป็นเด็กที่รู้หนักรู้เบามาตลอด นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้ก็มองไม่เห็นเหมือนกัน ช่างเลอะเลือนเสียจริง"
พูดจบแม่นมซุนก็มองลงไปยังเซียวเหล่งนึ่งที่ถูกผู้คนห้อมล้อมอยู่เบื้องล่าง หมัดกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว "คุณหนูเป็นคนที่ข้าเลี้ยงดูมาแต่เล็ก พวกเจ้าเป็นห่วงตงจั้ง ข้าก็ไม่เป็นห่วงคุณหนูหรืออย่างไร"