กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 เฒ่ามารอึ้งปรากฏ
"ท่านแม่! ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?" ก๊วยพู้รีบวิ่งเข้าไปประคองแขนอึ้งย้งพลางเอ่ยถามอย่างร้อนใจ
อึ้งย้งส่ายหน้า ก่อนยื่นมือตบหลังมือก๊วยพู้เบา ๆ เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นอะไร จากนั้นจึงมองเซียวเหล่งนึ่งที่อยู่ตรงหน้า แล้วก้าวเข้าไปเอ่ยด้วยความซาบซึ้งว่า "ขอบคุณแม่นางเหล่งที่ยื่นมือช่วยเหลือ"
เหล่งนึ่งไม่ได้มองนาง หากแต่เบือนสายตาไปทางชายชุดเทาที่อยู่กลางวงล้อมเล็กน้อย แล้วเอ่ยเรียบ ๆ ว่า "ท่านผู้หญิงก๊วย เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่พวกท่านควรเข้ามายุ่ง รีบลงจากเขาไปเถิด"
"เจ้า!?" ก๊วยพู้รู้สึกไม่พอใจ พวกตนอุตส่าห์เอาชีวิตมาช่วยตงจั้ง เหตุใดไม่ได้คำขอบคุณแม้แต่คำเดียวยังไม่พอ น้ำเสียงยังเย็นชาเช่นนี้อีก ช่างทำให้ใจคนหนาวเหน็บจริง ๆ