กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 458 เริ่มกันเถอะ
เชิงเขาจงหนาน
หน้าเขตคฤหาสน์น่าซื่อ เศษแขนขาที่ขาดกระเด็นเกลื่อนเต็มพื้น เลือดแดงฉานย้อมถนนดินไปกว่าครึ่ง เสียงร้องครวญครางและเสียงร่ำไห้ดังสลับกันไปมา คนที่ยังมีลมหายใจนอนคว่ำอยู่บนพื้น มองดูเศษแขนขาเต็มพื้นตรงหน้า ไม่อาจรู้ได้เลยว่าขาไหนหรือแขนไหนที่เป็นของตน
ไส้พุงและของเสียจากร่างกายมนุษย์เกลื่อนกลาดเต็มลาน คนเป็นที่ยืนอยู่ท่ามกลางนั้น แทบแยกไม่ออกว่าขณะนี้อยู่บนโลกมนุษย์หรือตกอยู่ในนรกอเวจี ความสิ้นหวังและไร้หนทางอัดแน่นในสมอง ความเสียใจและความไม่ยอมจำนนหลั่งไหลสู่หัวใจ
ทำไมกัน...ถึงได้ไปหาเรื่องผู้ชายคนนั้น?