เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 ข้าจะจัดการเอง
ป่าชายเขาโรงน้ำชา
เวลานี้เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก ชาวยุทธภพหลายสิบคนล้วนไม่กล้าแม้แต่หายใจแรงจ้องมองชายหนุ่มที่มือเดียวบีบหน้าของชายกำยำไว้
ชายร่างใหญ่สูงกว่าเมตรแปดสิบรูปร่างดุร้ายเวลานี้เหมือน ‘สาวน้อย’ อ่อนแอสิ้นหนทาง ถูกตงจั้งมือเดียวบีบคอหิ้วกลางอากาศเพราะขาดอากาศ ขาทั้งสองจึงถีบไปมาในอากาศไม่หยุด คอแดงก่ำเหมือนกุ้งต้มสุก
ผู้คนในโรงน้ำชากลางแจ้งไม่มีใครนั่งติดที่อีกต่อไป ต่างลุกจากเก้าอี้ยืนขึ้นส่งสายตาคารวะให้ตงจั้ง จางอีหมางไม่ได้เลือกลุกขึ้นมองตามคนส่วนใหญ่ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนม้ายาว เพียงแต่ลำตัวที่ตั้งตรงแข็งเผยให้เห็นว่าขณะนี้เขาก็ไม่ได้สงบนิ่งอย่างที่แสดงออก
ดวงตาคู่หนึ่งเปล่งประกายเจิดจ้าจ้องเขม็งไปที่ชายผู้หยิ่งผยองไม่เกรงใครคนนั้น