กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 ออกเดินทาง
คืนนั้น
ตงจั้งและเซียวเหล่งนึ่งนอนทั้งชุดบนชายคาเรือน งอนิ้วมือนับดวงดาวเต็มฟ้า ฟังตงจั้งเล่าเรื่องที่พบเจอเป็นพัก ๆ ใบหน้าใสเย็นของเซียวเหล่งนึ่งอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว เมื่อฟังถึงตอนสนุกมุมปากก็ยิ้มไม่หุบเลย
"คนคนนั้นกินหูตัวเองจริง ๆ หรือ?"
"กินแล้ว เรียกว่าหมดเกลี้ยงเลย"
"ก็เป็นคนน่าสนใจจริง ๆ"
"ใครว่าไม่ใช่เล่า"
สมกับคำที่ว่า ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันก็ไม่เข้าบ้านเดียวกัน ในเรื่องพ่อครัวมนุษย์ทั้งสองมีความเห็นตรงกันอย่างน่าประหลาด ปฏิกิริยาแรกไม่ใช่ความกลัว แต่กลับรู้สึกว่าประหลาดและน่าสนใจ
เป็นเช่นเดียวกับคำว่าใกล้หมึกย่อมดำ โลกทัศน์และรสนิยมของเซียวเหล่งนึ่งก็ค่อย ๆ ถูกตงจั้งพาให้เบี่ยงเบนไป
"เจ้าเหนื่อยไหม?"