เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 ราชันทักษิณปะทะพิษประจิม
หุบเขาไร้รัก
เมื่อได้ยินเสียงเอ่ยพระนามนี้ อาวเอี้ยงฮงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย รอยยิ้มเมื่อครู่ค่อย ๆ จางหายไป จ้องประตูหน้าโถงใหญ่ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ฝ่ายคิ้วโชยยิ่มสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน ดวงตาวูบไหวด้วยความลังเลอย่างทรมาน ก้มหน้านิ่งไม่พูดไม่จา
ครู่ต่อมา พระชรารูปหนึ่งคิ้วขาวยาวปรกลงมา สีหน้าเปี่ยมเมตตาเดินเข้าสู่โถงใหญ่ ท่านคือหลวงพ่ออิดเต็งที่ไล่ตามคิ้วโชยยิ่มมาโดยตลอด
เมื่อเห็นผู้มาเยือน แววตาอาวเอี้ยงฮงก็คมกริบขึ้น กล่าวช้า ๆ ว่า “อิดเต็ง....”
หลวงพ่ออิดเต็งมองไปทางอาวเอี้ยงฮงที่ยืนอยู่ด้านบน ผงกศีรษะเล็กน้อย พนมมือกล่าวว่า “โยมอาวเอี้ยง”
อาวเอี้ยงฮงจ้องอิดเต็งครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “อิดเต็ง เจ้าไม่อยู่ต้าหลี่ให้สุขสงบตามวัย รนมาที่นี่ด้วยเรื่องอันใด”
หลวงพ่ออิดเต็งชำเลืองมองคิ้วโชยยิ่มที่นิ่งเงียบ แล้วเอ่ยอย่างเมตตาว่า “อาตมามาตามหาศิษย์ ฉือเอิน เจ้าก่อการเข่นฆ่าขึ้นอีกแล้ว”
หลวงพ่ออิดเต็งเดินทางตามมา ย่อมเห็นองครักษ์หลายนายที่ถูกสังหารอยู่ระหว่างทาง ด้วยสายตาอันเฉียบคมของท่านก็มองออกในแวบเดียวว่าคนเหล่านั้นตายด้วยวิชาฝ่ามือเหล็กของคิ้วโชยยิ่ม