เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 รู้แจ้ง
เฒ่าทารกกับตงจั้งและพรรคพวกอยู่ด้วยกันมาหลายวันนี้ ได้ปลดปล่อยธรรมชาติแท้จริงของตนออกมาอย่างเต็มที่ ไม่มีกฎเกณฑ์เคร่งครัดและธรรมเนียมจุกจิกคอยทำให้รำคาญใจ ทุกอย่างล้วนเป็นไปอย่างธรรมชาติ
ที่นี่ไม่มีกลุ่มสำนักช้วนจินที่คอยเคารพยำเกรงและพูดจาระมัดระวังกับเขา ทั้งไม่มีบรรยากาศเกรงอกเกรงใจเหมือนที่ก๊วยเจ๋งคอยปฏิบัติต่อเขาอย่างผู้อาวุโสใหญ่
ที่นี่ ตงจั้งกลับมองเขาเป็น ‘เด็กปัญญาอ่อนสมองไม่เต็มเต็ง’ เซียวเหล่งนึ่งมองเขาเป็น ‘เด็กน้อยไม่รู้ประสา’ ส่วนลู่เหยาและอินทรียักษ์กลับมองเขาเป็น ‘คนรุ่นราวคราวเดียวกัน’ แม้แต่ลู่ชิงกับแม่นมซุนก็ไม่ถือว่าเขาเป็นคนปกติ
แต่ถึงอย่างนั้น เฒ่าทารกกลับใช้ชีวิตที่นี่อย่างสบายใจที่สุด ปลอดโปร่งยิ่งกว่าตอนยังเป็นเด็กด้วยซ้ำ เพราะตั้งแต่จำความได้ก็มีคนในครอบครัวคอยเคี่ยวเข็ญให้ทำงาน พอเข้าสำนักช้วนจินแล้วก็ยังมีเฮ้งเตงเอี้ยงคอยเข้มงวดดูแล ครั้นเฮ้งเตงเอี้ยงสิ้นใจ บรรดาศิษย์รุ่นหลัง ๆ ก็พากันเคารพนบนอบเขา ไม่มีใครสักคนที่เขาจะพูดความในใจด้วยได้