เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 ครองยอดผา
สุสานกระบี่ของต๊กโกวคิ้วป้าย
เบื้องล่างหน้าผาชันสูงร้อยจั้ง ในหุบเขารกร้างมีกระท่อมมุงจากเล็กสามหลังผุดขึ้นอย่างเงียบงัน มองออกไปโดยรอบร้อยลี้ไม่มีร่องรอยผู้คนเลย นอกจากกระท่อมหลังเล็กสามหลังที่ไม่มีใครรู้ว่าสร้างขึ้นเมื่อใด
ด้านหน้ามีหุบเขางูอันตรายเป็นปราการธรรมชาติขวางกั้น ด้านหลังมีน้ำตกตัดฟ้าตัดขาดเส้นทางถอย กลางหุบเขายิ่งไม่มีร่องรอยของสัตว์มีชีวิตแม้แต่ครึ่งตัว ภูเขาหินโล้นเตียนมองไปสุดสายตา อีกทั้งไม่เหมาะแก่สัตว์อาศัย จึงกลายเป็นแดนอ้างว้างไร้รอยเท้าคนและเป็นที่ซ่อนตัวอันเงียบสงัด
เวลานี้ฟ้ายังสลัว ดวงจันทร์เสี้ยวบนฟ้ายังไม่จางหายไป ตะวันแรกจากทิศตะวันออกกลับขึ้นถึงกลางฟ้าแล้ว
กระท่อมมุงจากทั้งสามหลังใต้หน้าผาต่างเงียบสงัด คาดว่าผู้คนข้างในยังหลับสนิท ทันใดนั้นนกนางแอ่นสองตัวก็โผบินผ่านกลางอากาศอย่างสบายใจ ร่อนลงเกาะบนหลังคากระท่อมหลังกลาง แล้วไซ้ขนให้กันและกัน
สักพัก ประตูไม้ก็ดังเอี๊ยดอ๊าดพร้อมถูกผลักออกจากด้านใน หญิงงามชุดขาวผู้เยือกเย็นและงามอย่างหาใครเทียบยากก้าวออกจากประตูอย่างเงียบกริบ เงยหน้ามองขึ้นไปบนยอดหน้าผาครู่หนึ่ง จากนั้นร่างก็พลิ้วไหววูบหายไปจากที่เดิม เห็นเพียงเงาขาวสายหนึ่งทะยานมุ่งหน้าไปทางภูเขาด้านหลังอย่างรวดเร็ว
รวดเร็วจนมองตามไม่ทันแม้แต่เงาร่าง