เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 ยายเฒ่าใต้ก้นเหว
ก้นหุบเหวลึก
เอี้ยก้วยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาจบก็ยกกระบี่หมายจะพุ่งไปทางที่การโจมตีส่งมา ทว่าองครักษ์เงาที่ตาว่องไวก็รีบดึงตัวเขาไว้แล้วกล่าวว่า “นายน้อย อย่าเพิ่งรีบร้อน!”
พูดจบ ท่ามกลางสายตาสงสัยของเอี้ยก้วย คนหลายคนจึงล้วงเชื้อไฟจากอกออกมาเป่าให้ติดสว่างอย่างรวดเร็ว องครักษ์เงาอีกสองคนก็หยิบไข่มุกเรืองแสงออกมาใช้ส่องสว่าง เพราะก่อนลงมาพวกเขาคิดไว้แล้วว่าใต้ดินน่าจะมีเหตุไม่แน่นอน เช่น ลมเย็นเยือกและอื่น ๆ
และความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ที่นี่มีลมเย็นเยือกพัดวูบวาบตลอดเวลา เปลวไฟริบหรี่ของเชื้อไฟเสี่ยงถูกพัดดับได้ทุกเมื่อ ส่วนไข่มุกเรืองแสงกลับไม่มีข้อกังวลเช่นนั้น
พอมีแสงสว่าง หลายคนก็มองกวาดไปรอบด้าน เพียงแค่มองครั้งเดียวก็ทำให้เอี้ยก้วยใจหายวาบ เขาเห็นว่าไม่ไกลจากพวกตนมีแอ่งน้ำอยู่แห่งหนึ่ง บัดนี้มีบางสิ่งสองสามตัวกำลังคลานขึ้นมาจากแอ่งน้ำนั้น
เมื่อเพ่งมองดู แต่ละตัวลำตัวยาวกว่าสามเมตร เอี้ยก้วยจำได้ จึงร้องตกใจทันทีว่า “จระเข้!”