เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 336 ขุดดินลึกสามฉื่อ
บนยอดหุบเขาที่ทางออกของหุบเขาไร้รัก
ทุกคนในขบวนถูกเสียงร้องด้วยความตกใจของกงซุนลวี่เอ้อดึงดูดความสนใจ ต่างก็อดไม่ได้ที่จะหันมองนาง แม้แต่เอี้ยก้วยยังเผลอหันหน้าไปมองกงซุนลวี่เอ้อซึ่งมีสีหน้าแปลกประหลาดโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่านางร้องขึ้นมากะทันหันด้วยเหตุใด
นางไม่ได้ใส่ใจรอยหนามตำที่มือของตนแต่อย่างใด กงซุนลวี่เอ้อแหวกผู้คนเดินเร็วไปยังข้างกายเอี้ยก้วย มองนิ้วที่เลือดซึมออกมาเป็นหยดของเขา ขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วก็ไม่มีทีท่าจะอธิบายใด ๆ
เอี้ยก้วยบีบเลือดจากนิ้วมือทิ้ง พลิกมือดูดอกไม้สีสดในอุ้งมือ จึงพบว่าด้านหลังดอกไม้มีหนามเล็ก ๆ ซ่อนอยู่มากมาย เมื่อครู่เขาหลบหลีกหนามบนกิ่งไม้อย่างระมัดระวังแล้ว แต่ก็ยังถูกหนามเล็กด้านหลังดอกไม้ตำจนได้
แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ เอ่ยถามว่า “เมื่อครู่แม่นางร้องขึ้นเพราะเหตุใด”
กงซุนลวี่เอ้อมองดูสีหน้าเป็นปกติของเอี้ยก้วยแล้วส่ายหน้า “เพียงกลัวว่าคุณชายจะถูกหนามตำเท่านั้น”
เอี้ยก้วยหัวเราะเสียงดัง “แผลถลอกเล็กน้อยแค่นี้จะเป็นอะไรไป”
กงซุนลวี่เอ้อจ้องมองใบหน้าสงบนิ่งของเขา แล้วก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไร