เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 ระดับวิชา
เช้าตรู่วันถัดมา ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสลัว ๆ
ตงจั้งกับเฒ่าทารกยังนั่งสมาธิพักอยู่หน้าถ้ำ ส่วนเซียวเหล่งนึ่งในถ้ำก็ลืมตาขึ้นแล้ว นางเบือนหน้ามองท้องฟ้าด้านนอกถ้ำก่อน จากนั้นก็นอนอยู่บนผ้าไหมขาว เอื้อมมือขึ้นมาขยี้ตา
แล้วก็ยกแขนทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะบิดขี้เกียจ ไม่ว่านางจะขยับกายอย่างไร ร่างก็ยังคงเกาะอยู่บนผ้าไหมขาวอย่างมั่นคง พอตื่นตาเต็มที่แล้ว เซียวเหล่งนึ่งก็พลิกตัวลอยลงจากผ้าไหมขาว
เท้าแตะพื้นไร้เสียงใด ๆ นางมองดูคนที่ยังหลับสนิทอยู่ไม่กี่คน แล้วค่อย ๆ เก็บผ้าไหมขาวอย่างเบามือ จากนั้นจึงก้าวยาวออกไปข้างนอก
พอมาถึงปากถ้ำใกล้ตงจั้ง ใบหน้างามก็เคร่งขึ้น นางถึงกับกลั้นหายใจ เดินอย่างระมัดระวังออกไปด้านนอก เวลาผ่านตัวตงจั้ง ดวงตางามก็จ้องเขม็งไปที่ตงจั้งซึ่งนั่งอยู่ริมปากถ้ำไม่วางตา ราวกับกลัวว่าเขาจะลืมตาขึ้นมากะทันหัน