เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ไม่จำเป็น
อาวเอี้ยงฮงเห็นก๊วยพู้ก็คิดจะจับนางเป็นข้อต่อรองกดดันก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้ง ทั้งยังอยากให้สามีภรรยาคู่นี้ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียบุตรสาวอันเป็นที่รัก จึงตั้งใจจะทรมานก๊วยพู้ต่อหน้าต่อตาก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้ง
ตอนนี้ได้ยินตงจั้งบอกว่าเห็ดหลินจืออยู่กับเขา นับเป็นความยินดีสองประการมาถึงในวันเดียว เรื่องดีสองอย่างรวดเดียว เขาจึงเลิกคิ้ว ยื่นมือออกไปแล้วว่า “ส่งมา!”
ใครจะคิดว่าพอพูดจบ ตงจั้งกลับถอยออกไปหนึ่งก้าว เมื่อเห็นดังนั้น อาวเอี้ยงฮงก็ขมวดคิ้วแน่นอีกครั้ง แล้วเอ่ยเสียงต่ำว่า “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?!”
ตงจั้งพลิกดาบเหล็กดำวาดเป็นดอกดาบกลางอากาศ แล้วกระแทกดาบยาวลงพื้นเสียงดังปัง จ้องหน้าอาวเอี้ยงฮงแล้วว่า “ของข้าจะให้ท่านก็ได้ แต่...ท่านปล่อยนางก่อน...”
กงซุนจื้อได้ยินก็อดตะโกนตามไม่ได้ว่า “ปล่อยพู้เอ๋อร์ของข้า!!”
พอได้ยินเสียง อาวเอี้ยงฮงก็เหลือบสายตาดุดันไปทางกงซุนจื้อ แล้วถามด้วยน้ำเสียงดูแคลนว่า “มันเป็นใคร?”
ตงจั้งไม่หันกลับมามอง นิ้วบีบที่ฝักดาบเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “ไม่ต้องสนใจ แค่คนใกล้ตายคนหนึ่งเท่านั้น”