เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 275 ว่าวกับสายลม
ตะวันยามเย็นคล้อยต่ำลง ลานเล็กถูกแสงสนธยาส่องจนแดงระเรื่อ ตงจั้งกับเซียวเหล่งนึ่งเถียงกันเหมือนเด็กสองคน ทางซ้ายและขวาเป็นแม่นมซุนกับลู่ชิงที่แกล้งหลับ ส่วนลู่เหยายังคงหลับสนิทเสียงดัง
อาจเป็นเพราะตงจั้งกับเหล่งนึ่งพูดกันเสียงค่อนข้างดังในตอนนั้น ลู่เหยาซึ่งยังนอนหลับสบายอยู่เดิมหนังตาเริ่มขยับเล็กน้อย จากนั้นค่อย ๆ ลืมตาโตราวยังงัวเงีย ปากก็ครางอืออืออย่างขี้เกียจตื่น แล้วบิดเอวเหมือนงูพร้อมยืดเส้นยืดสาย
ลู่เหยานั่งตัวตรง พอหันไปก็เห็นตงจั้งกับเซียวเหล่งนึ่งกำลังพูดจ้อกันไม่หยุด ยกมือขึ้นขยี้ตา ลู่เหยาจึงพูดเสียงใสว่า “พี่ กลับมาแล้วหรือ?”
“อืม กลับมาแล้ว เอาของเล่นสนุก ๆ มาฝากพวกเจ้า เจ้าอยากเล่นไหม?” เห็นนางตื่น ตงจั้งกับเหล่งนึ่งก็หันมามองนางพร้อมกัน