กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 สู้กันแล้วยังชำเลืองซ้ายแลขวาไม่ใช่นิสัยดีเลย
ต๋าเอ่อร์ปาฟื้นขึ้นตั้งแต่ตอนตงจั้งฟันดาบที่สองแล้ว เขาไม่โลเลเหมือนฮั่วตูที่เอนไปเอนมาอย่างต้นหญ้าบนกำแพง พอเห็นราชครูสู้ไม่ได้ เขาก็พุ่งเข้าไปยืนขวางหน้าอาจารย์ของตนเพื่อรับดาบทันที โดยไม่กะพริบตา
แม้อยู่ฝ่ายศัตรู แต่ก็เห็นได้ว่าเป็นคนรักอาจารย์และมีจิตใจจริงแท้ไม่เสแสร้ง
ไม่เหมือนฮั่วตูที่สายตาเหลือบซ้ายเหลือบขวา ถึงตอนนี้ยังไม่กล้าเข้าใกล้อาจารย์ของตนเอง เพียงเพราะมารร้ายนั่นยังไม่เก็บดาบ
แต่เขาก็ตอบสนองรวดเร็ว สั่งนักรบมองโกลให้ขึ้นไปป้องกัน ตัวเองกลับอยู่ห่างท้ายกลุ่มคนเพื่อไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน