เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ศึกชิงจ้าวยุทธ์สี่ฝ่าย
เห็นได้ชัดว่าคำตอบของตงจั้งทำให้เหล่าผู้กล้าในจวนต่างแอบโล่งอก สีหน้าของก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งยิ่งผ่อนคลายลงไม่น้อย
อาวเอี้ยงฮงจ้องเขม็งตงจั้งที่กำลังยิ้มตาหยีอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ระบายลมหายใจหนัก ๆ ออกมา แล้วกล่าวอย่างมีความหมายว่า “เจ้าดีนัก”
“หึ...” ตงจั้งยิ้มบาง ๆ ไม่นำพาต่อการข่มขู่ที่แฝงในคำพูดของอาวเอี้ยงฮงแม้แต่น้อย
ไม่ว่าใครก็มองออกว่าขณะนี้อาวเอี้ยงฮงกำลังสะกดโทสะในใจเอาไว้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเหตุใดเขาจึงไม่ระเบิดออกมาตรงนั้น
แต่เรื่องนี้มีเพียงอาวเอี้ยงฮงเท่านั้นที่รู้ดี นั่นคือแม้จะไม่พอใจตงจั้ง แต่กำลังของชายหนุ่มผู้นี้ช่างรับมือยากยิ่งนัก เรียกได้ว่า หากปะทะกับเขาแล้วสมาธิหลุดไปเพียงชั่วขณะหนึ่งก็อาจถูกเขาทำร้าย ถึงขั้นเสี่ยงตายได้ นับเป็นบุคคลที่อันตรายอย่างยิ่ง
ระดับความอันตรายของเขายังสูงกว่าก๊วยเจ๋งอยู่ไม่น้อย ในใจของอาวเอี้ยงฮงคิดเช่นนั้น
ดังนั้น เวลานี้จึงไม่เหมาะที่จะมีเรื่องบาดหมางกับเขา ขอเพียงเขาไม่กลายเป็นอุปสรรค ทุกอย่างก็ยังพอเจรจากันได้
สุดท้ายอาวเอี้ยงฮงมองตงจั้งอย่างมีความหมายอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นก็เบือนหน้าไปไม่สนใจเขาอีก หันไปทางเหล่าผู้กล้าแล้วกล่าวเสียงก้องว่า “ในเมื่อเป็นการคัดเลือกจ้าวยุทธ์ ผู้ที่มีฝีมือสูงกว่าก็ย่อมได้ตำแหน่ง พวกเจ้าว่า ใช่หรือไม่”
สิ้นคำพูด เหล่าผู้กล้าต่างฮือฮาขึ้นทันที ต่างอดไม่ได้ที่จะซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ มีคนที่ชอบหาความวุ่นวายคนหนึ่งร้องตะโกนเสียงดังขึ้นว่า