เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 ข้อแลกเปลี่ยนถอนพิษ
ลู่หยิ่งลั่วที่กระโดดลงจากกำแพงตามมาเห็นบิดามารดาที่ไม่ได้เจอกันมานานก็ตื่นเต้นยิ่งนัก วิ่งเหยาะ ๆ ตรงไปทางเฉิงเหยาเจียกับลู่ก้วนยิง “ท่านพ่อ! ท่านแม่!”
พุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของเฉิงเหยาเจีย ลู่หยิ่งลั่วรู้สึกหลากหลายอารมณ์ ช่วงเวลาที่อยู่เขาอูฐขาวยังนึกว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอท่านพ่อท่านแม่อีกแล้ว คิดถึงความทุกข์ยากก็ยิ่งน้ำตาคลอเบ้าและร่วงลงมา
“ปลอดภัยก็ดีแล้ว ปลอดภัยก็ดีแล้ว” เฉิงเหยาเจียลูบเส้นผมของลูกสาว
ลู่ก้วนยิงยืนอยู่ข้าง ๆ มองแม่ลูกที่กอดกันแน่น ตัวเองก็รู้สึกใจหายอยู่บ้าง
คิดได้ว่าลูกสาวกลับมาอย่างปลอดภัย ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีให้ตงจั้ง จึงพาแม่ลูกมาอยู่ตรงหน้าตงจั้งแล้วกล่าวอย่างเคารพ “บุญคุณอันใหญ่หลวงของนายท่านตงจั้ง ครอบครัวลู่ของข้าไม่มีวันลืม”
“เฮ้ ถ้ายังเกรงใจกันอย่างนี้อีก พี่น้องก็ไม่ต้องคบกันแล้ว” ตงจั้งกวาดตามองลู่หยิ่งลั่วที่แนบข้างเฉิงเหยาเจียแล้วพูดเรียบ ๆ
รู้ว่าตงจั้งมีนิสัยเช่นนี้ตลอด สองสามีภรรยาตระกูลลู่จึงไม่พูดอะไรอีก มีเพียงลู่หยิ่งลั่วที่แอบชำเลืองมองสตรีชุดขาวที่ยืนอยู่ข้างตงจั้งตลอดเวลา
ลู่หยิ่งลั่วพบว่าหญิงสาวที่งดงามยิ่งผู้นี้ยืนอยู่ในตำแหน่งที่ถอยหลังตงจั้งไปหนึ่งช่วงตัว อยู่ทางซ้ายด้านหลังของตงจั้ง นี่เป็นท่ายืนที่ยกให้ตงจั้งเป็นใหญ่
ดูแล้วมีความหมายประมาณว่านอกเป็นชาย ในเป็นหญิง