เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 ไม่ต้องแล้ว
เมืองอันซี
เห็นว่าผู้คนสองข้างถนนโดยรอบยิ่งมากขึ้นทุกที เกรงว่าจะมีผู้มีน้ำใจยื่นมือช่วยเหลืออีก ลี้มกโช้วจึงเร่งจังหวะมือโจมตีให้เร็วขึ้น
ในฐานะกำลังหลักของกลุ่ม เยลู่ฉีเมื่อปราศจากอาวุธ เวลานี้ทุกก้าวล้วนอันตรายยิ่ง เห็นเขามือเท้าลนลาน สู้พลางถอยพลาง
ส่วนลี้มกโช้วยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม วิชาแส้หางม้าของนางพัฒนามาจากกระบี่สุสานโบราณ กล่าวได้ว่าข่มกระบี่ช้วนจินโดยตรง แม้จะไม่เคยเรียนคัมภีร์สุรางคนางค์และกระบี่สุรางคนางค์ประสานใจ แต่วิชาช้วนจินทั่วไปก็ยังถูกนางกดอยู่เล็กน้อย
เห็นพี่ชายรองของตนตกอยู่ในอันตราย เยลู่เอี้ยนที่อยู่ข้าง ๆ โยนกระบี่ส่งให้เยลู่ฉีหลายครั้ง แต่ก็ถูกลี้มกโช้วใช้แส้หางม้าปัดออกทุกครั้ง
“ข้าจะดูว่าวันนี้ใครจะช่วยเจ้าได้ ฮ่า ๆ ๆ .....” ลี้มกโช้วปรายตามองเยลู่ฉีที่มีเหงื่อไหลอาบหน้าผาก แล้วหัวเราะเย็นออกมา
เพิ่งหัวเราะจบก็ได้ยินคนรอบข้างส่งเสียงร้อง “ว้าว” ออกมาเป็นเสียงเดียวกัน ลี้มกโช้วกวาดหางตาไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติ จึงเลิกสนใจ มุ่งจัดการเยลู่ฉีตรงหน้าให้อยู่มือก่อน แล้วค่อยไปเก็บเจ้าพวกตัวกุ้งเล็กสองตัวอย่างลู่หวู่ซวงนั่น
เวลานี้ ปากถนนด้านหลังลี้มกโช้วพลันมีเสียงเด็กใส ๆ ร้องขึ้นว่า “พี่เหล่ง!! พี่เหล่ง!! มีคนตีกัน!!”