กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 อาวเอี้ยงฮงพบสหายเก่า
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
ลู่หยิ่งลั่วก็รีบวิ่งไปที่หน้าห้องตงจั้งตั้งแต่เช้าตรู่ พลางทุบประตูปัง ๆ “ตงจั้ง! ตื่นได้แล้ว! ฉันหิว!”
ในห้องเวลานี้ บนเตียงไม่มีใคร ตงจั้งในชุดเทานั่งเงียบอยู่หน้าโต๊ะราวกับพระเถระกำลังเข้าฌาน ไม่ขยับแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่าใจลอยคิดสิ่งใดอยู่
เมื่อได้ยินเสียงเด็กสาวที่หน้าประตูส่งเสียงเรียกไม่หยุด ตงจั้งจึงจนใจลุกไปเปิดประตู มองเด็กสาวที่เอาแต่ชะเง้อมองลอดเข้าไปในห้องพลางกลอกตา “ทำไมเล่า? อาหารที่หมู่ตึกลู่ขัดสนถึงเพียงนั้นหรือ ถึงได้ตามข้ามาสามวันต้องอดไปตั้งเก้าครั้ง”