เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 ศิษย์ฝีมือต่ำต้อย ขอประลองกับอาจารย์สักสองสามกระบวน
หลังเขาหมู่ตึกอูฐขาว ภายในห้องพักหลักของอาวเอี้ยงฮง
เมื่อเห็นคนลึกลับที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น อาวเอี้ยงฮงเพ่งใจครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยอย่างทั้งตกใจทั้งคลางแคลงว่า “เจ้าเองหรือ”
เห็นว่าอีกฝ่ายจำตนได้ ตงจั้งยิ้มบาง เงยหน้าขึ้นมองชายชรากำยำเปี่ยมพลกำลังผู้นั้นแล้วกล่าวว่า “จากกันหลายปี อาจารย์ยังคงสง่างามเช่นเดิม ศิษย์ดีใจยิ่งนัก”
“หึ” เมื่อได้ยินคำยกยอจืดชืดของตงจั้ง มุมปากของอาวเอี้ยงฮงก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
ตอนที่ตงจั้งพบอาวเอี้ยงฮงครั้งแรกอายุสิบหกสิบเจ็ดปี ตอนนี้ตงจั้งอายุยี่สิบสามปีแล้ว เวลาผ่านไปหกเจ็ดปีในพริบตา
ไม่รู้ว่าช่วงหลายปีนี้ฝีมือของอาวเอี้ยงฮงฝึกขึ้นไปถึงขั้นใดแล้ว ตอนแรกที่พบกัน เขายังเป็นชายชราซูบโทรมผมขาวแซมเทา