เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 เอี้ยก้วยในแดนตะวันตก
ตำหนักฉงหยาง
หลังจากเฉิงอิงกับลู่หวู่ซวงได้ยินว่าก๊วยเจ๋งและภรรยาเคยมาที่สำนักช้วนจิน ทั้งสองก็รีบร้อนกระวนกระวายมาถึงโถงใหญ่ แต่กลับรู้ว่าทั้งสองไปทางสุสานโบราณแล้ว หมดหนทางจึงได้แต่ยืนเงียบ ๆ อยู่หน้าประตูโถงใหญ่ คอยมองออกไปข้างนอกไม่หยุดเพื่อรอทั้งสอง
ก๊วยเจ๋งและคนอื่น ๆ ไม่ได้ปล่อยให้สองสาวรอนาน ไม่นานนัก ร่างของเบ๊เง็กกับพรรคพวกรวมสี่คนก็ปรากฏขึ้นหลังโถงใหญ่ ก๊วยเจ๋งแวบแรกก็เห็นร่างเล็กสองร่างท่าทางร้อนใจอยู่หน้าประตูโถง
จึงเอ่ยปากตะโกนว่า “อิงเอ๋อร์! อู่ซวง!”
ทั้งสองหันกลับมาด้วยความดีใจ เฉิงอิงและลู่หวู่ซวงก็เห็นก๊วยเจ๋งกับคนอื่น ๆ เดินมาจากหลังโถงใหญ่ พร้อมด้วยอึ้งย้ง เบ๊เง็กและคนอื่น ๆ
รีบสาวเท้าเข้าไปหยุดตรงหน้าคนทั้งสี่ เฉิงอิงและลู่หวู่ซวงโค้งคำนับเบ๊เง็กกับคิวชู่กีเป็นลำดับแรก “อาจารย์ปู่เจ้าสำนัก อาจารย์ปู่คิว”
“อืม” เบ๊เง็กพยักหน้า ยกมือขึ้นบอกให้ทั้งสองไม่ต้องมากพิธี
คิวชู่กีชำเลืองมองศิษย์รุ่นที่สี่ที่เพิ่งเข้าสำนักทั้งสองคนอยู่เงียบ ๆ เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ไม่สู้ดีนัก
อึ้งย้งสาวเท้ารวบ ๆ เข้าไปจับมือของสองสาวแล้วถาม “อิงเอ๋อร์ อู่ซวง พวกเจ้าสองคนอยู่ที่นี่พอเคยชินหรือยัง”