เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 198 ข้าเชื่อเขา
ใจกลางเขาจงหนาน
ในป่าทึบแห่งหนึ่ง บรรดานักพรตสำนักช้วนจินต่างจ้องมองอาจารย์อาว์เจ้าสำนักของตนด้วยสีหน้ายอมรับไม่ได้ แม้จะรู้กันดีว่าเบ๊เง็กมิใช่ผู้แข็งแกร่งที่สุดในยุทธภพ เพราะเหนือศีรษะของทุกคนยังมีภูเขาลูกมหึมาสี่ลูกที่ยากจะก้าวข้ามอยู่ นั่นคือยอดฝีมือทั้งสี่
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะยอมรับได้ที่อาจารย์อาว์เจ้าสำนักของตนพ่ายแพ้ให้แก่คนไร้ชื่อเสียงเร็วเพียงนี้ อีกทั้งดูอายุยังน้อยกว่านักพรตรุ่นที่สี่ของสำนักช้วนจินหลายคน ทุกคนย่อมไม่ยอมรับความจริงเช่นนี้
เมื่อเห็นเบ๊เง็กคารวะ ตงจั้งก็คารวะตอบอย่างเป็นธรรมชาติ ประนมมือทั้งสอง พยักหน้ากล่าวว่า “แค่โชคดีเท่านั้น”
เมื่อคำพูดนี้ออกไป สีหน้าบูดบึ้งของเหล่านักพรตจึงผ่อนลงเล็กน้อย แต่เบ๊เง็กกลับส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร นี่เป็นการอาศัยโชคจริงหรือไม่ เขาผู้อยู่ในเหตุการณ์ย่อมรู้ดีกว่าใคร และคนตาดีก็มองออกว่าคนหนุ่มผู้นี้ไม่ได้ใช้กำลังเต็มขั้นเอาจริงเลยแม้แต่น้อย ถือท่าทีเหมือนเล่นสนุกอยู่ในโลกมาตลอดการประลอง