เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 วิชากระบี่ของเจ้าไม่ได้เรียนมาจากที่นี่สินะ
ณ สนามฝึกนอกตำหนักฉงหยาง
เวลานี้แขนของเอี้ยก้วยถูกฟันหลายแผล แต่ล้วนเป็นแผลถลอก ไม่ถึงกระดูก และไม่กระทบการออกท่า ส่วนลู่ชิงตู้ที่เป็นคู่ต่อสู้กลับน่าสงสาร ข้อมือ แขนท่อนล่าง หรือแม้แต่ใบหน้าล้วนถูกฟันจนเปิด โลหิตแดงฉานไหลออกมาไม่ขาดสาย
มวยผมที่เกล้าไว้ก็ถูกเอี้ยก้วยตีกระเซิง เขาตาแดงก่ำด้วยความคลั่งแค้น พุ่งเข้าใส่เอี้ยก้วยอย่างเอาชีวิต กระบวนท่าในมือไร้แบบแผน หมัดเท้าก็พล่านเหมือนนักเลงข้างถนนทั่วไป แสดงออกเพียงไอเดือดชนิดไม่กลัวตาย ชุยจื้อฟางและพวกที่ยืนอยู่สนามเห็นแล้วก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ จึงกระซิบกับเจ้าจื้อจิ้งข้าง ๆ ว่า “ศิษย์พี่ ให้พวกเขาหยุดเถิด แพ้ชนะชัดเจนแล้ว”
เจ้าจื้อจิ้งเลิกคิ้ว “นี่ก็ยังต่อสู้กันอยู่มิใช่หรือ? ตรงไหนแพ้ชนะแล้ว?”