กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ยอมอ่อนข้อ
ณ ป่านอกสุสานโบราณ
เซียวเหล่งนึ่งพยายามจะโผลงไปข้างล่างหลายครั้ง แต่ถูกตงจั้งดึงมือเรียวของนางไว้แน่น เมื่อเผชิญแววตาสงสัยของนาง ตงจั้งส่ายหน้าแล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “พวกเขายังเด็กแค่นี้เอง? ก็เป็นเด็ก จะมีเพื่อนสักคนก็ไม่เห็นเป็นไร กฎเกณฑ์มันเป็นของตาย แต่คนยังยืดหยุ่นได้ ไม่จำเป็นเลย ไม่จำเป็น อย่าได้โกรธไปเลย”
เมื่อได้ยินดังนั้น เซียวเหล่งนึ่งก็หยุดการเคลื่อนไหว ยืนนิ่งอยู่บนต้นไม้ จ้องมองเด็กน้อยสองคนในป่าอย่างเขม็ง เพียงแต่ใบหน้างามเย็นชาราวน้ำแข็งกลับตึงขึ้นมาอีกครั้ง ต่อเรื่องนี้ตงจั้งได้แต่ช่วยพูดให้ลู่เหยาอย่างจนใจเท่าที่จะทำได้