เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 เจ้าแพ้แล้ว
ในป่านอกสุสานโบราณ เซียวเหล่งนึ่งพินิจพิจารณากระบี่ยาวสองเล่มที่ตงจั้งมอบให้อย่างละเอียด
เล่มหนึ่งคือกระบี่คมครามที่ทั้งด้ามและฝักเป็นสีฟ้าอ่อน ทั้งยังเป็นกระบี่คู่ใจของต๊กโกวคิ้วป้ายในอดีต ส่วนอีกเล่มหนึ่งทั้งด้ามและฝักเป็นสีขาว ตงจั้งเลือกวัสดุบางส่วนจากที่ขโมยออกมาจากคลังอาวุธหลวงทั้งเจ็ดแล้วนำไปตีขึ้นมา เซียวเหล่งนึ่งใช้แนวทางที่คล่องแคล่วว่องไวมาโดยตลอด ดังนั้นในกระบี่เล่มนี้จึงไม่ได้ผสมเหล็กทมิฬลงไป แต่วัสดุที่ใช้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเหล็กทมิฬ
กระบี่ยาวสองเล่ม เล่มหนึ่งสีฟ้า เล่มหนึ่งสีขาว ต่างแสดงลักษณะเด่นชัดเหมือนกันอย่างหนึ่ง นั่นคือความเบา
เซียวเหล่งนึ่งแทบไม่เคยหลงใหลสิ่งของหรือเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แต่เวลานี้พอรับกระบี่ยาวที่ตงจั้งมอบให้มาแล้ว สายตาก็ไม่ยอมละไปจากกระบี่สองเล่มนี้ บางทีอาจเป็นเพราะกระบี่ บางทีอาจเป็นเพราะคน ไม่มีใครบอกได้ชัดว่าเป็นเพราะกระบี่คู่นี้มีค่าในตัวเอง หรือเพราะเป็นของจากผู้ให้จึงพิเศษ
เคร้ง!
เซียวเหล่งนึ่งชักกระบี่ที่เปล่งประกายเย็นเยียบออกมา ดวงตางามเหลือบมองเล็กน้อย “กระบี่คู่นี้หนักเกินไป”
“ไม่หนักเท่าพวกเจ้าหรอก”