เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 บุกคลังอาวุธหลวง
คืนนั้น ตงจั้งพักที่จวนของเถียนเต้าหนาน อย่างไรเสียตนก็ตัวคนเดียว จะมาจะไปก็ตามแต่ใจ ที่นี่ไม่มีใครขวางเขาได้ จะพักที่ไหนก็เหมือนกัน
เถียนเต้าหนานทำงานรวดเร็วมาก เพียงวันเดียวก็จัดการเส้นสายในคลังอาวุธได้หมดและสืบรู้ของที่ตงจั้งต้องการแล้ว ในลานบ้านเถียนที่จัดภูมิทัศน์งดงาม ตงจั้งนั่งอยู่ในศาลาริมทะเลสาบ จิบสุราเคล้าบรรยากาศอย่างสบายอารมณ์
ดูเผินเหมือนนั่งดื่มชมดอกไม้ แต่จริง ๆ หางตาคอยจับจ้องซุ้มประตูโค้งตลอด ไม่นานนักร่างของเถียนเต้าหนานก็ปรากฏที่ปากซุ้ม เขาเดินฉับ ๆ เข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดีที่เก็บไม่อยู่ เมื่อเห็นสีหน้าเช่นนั้นตงจั้งก็รู้ว่าเรื่องคงสำเร็จแล้ว
เป็นไปตามคาด เถียนเต้าหนานสาวเท้ามาถึงศาลา ยังไม่ทันหายเหนื่อยก็อดเอ่ยกับตงจั้งไม่ได้ว่า “ข้าไม่ทำให้ท่านผิดหวัง สืบรู้ของที่ท่านต้องการแล้ว”
“ฮ่า ๆ ท่านหนานช่างมีฝีมือจริง ๆ เดินมาทั้งวันคงกระหายแล้ว มาดื่มน้ำรองคอเสียหน่อย” ตงจั้งยิ้มพลางรินน้ำส่งให้
เถียนเต้าหนานรับแก้วน้ำแล้วเงยศีรษะดื่มรวดเดียวหมด ลมหายใจที่กระชั้นค่อยผ่อนลง แล้วจึงนั่งลงตรงข้ามตงจั้ง ตงจั้งก็นั่งคอยฟังเงียบ ๆ ไม่เร่ง