เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ข่าวคราวช่างเทพ
เวลานี้บนชั้นสองของโรงเตี๊ยมเหลือเพียงตงจั้งคนเดียว นั่งเหม่ออยู่ตรงที่ริมหน้าต่าง นี่พวกเขาพากันเป็นอะไรไป ทำไมเห็นฉันก็พากันเผ่นหนี หรือว่าเรื่องปล้น...แฮ่ม ๆ...หาเงินเมื่อหลายเดือนก่อนมันรู้กันไปทั่วแล้ว
คิดไปคิดมาก็มีเพียงความเป็นไปได้ข้อนี้ ไม่อย่างนั้นไม่มีทางที่ใครเห็นเขาแล้วจะกลัวได้ถึงเพียงนี้ คงต้องได้ฟังข่าวลือฉบับ ‘เกินจริง’ มาแน่นอน ตงจั้งเท้าคางอย่างเซ็ง ๆ จ้องมองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง
ครู่ต่อมามีลูกค้าจับกลุ่มเล็ก ๆ เดินขึ้นมาบนชั้นสอง คนที่รู้จักตงจั้งยังมีไม่มากนัก และไม่ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ใน ‘เส้นทางนั้น’ ชั้นสองของโรงเตี๊ยมจึงค่อย ๆ คึกคักขึ้นมาใหม่ ช่วยให้ความเซ็งของตงจั้งเจือจางลงไปมาก แบบนี้สิถึงจะดี ไม่อย่างนั้นจะทำตัวเองให้เหมือนจอมมารที่ใคร ๆ ก็เกลียดชัง มันจะกลายเป็นเรื่องอะไร