เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ดีงู
วันรุ่งขึ้น
ในถ้ำของต๊กโกวคิ้วป้าย อินทรียักษ์ที่เมาแอ๋อยู่ตั้งแต่เมื่อคืนค่อย ๆ ฟื้นตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เห็นคือภายในถ้ำอันคุ้นตา ต่างก็ตรงที่ใต้ตัวมันมีฟางหนา ๆ รองอยู่หลายชั้น อินทรียักษ์เดินออกจากปากถ้ำด้วยความฉงน แต่กลับไม่เห็นเงาร่างสีเทานั้น
มันแหงนมองท้องฟ้า เมฆขาวเหมือนเกล็ดปลาค่อย ๆ ถูกลมพัดกระจายออก สีครามของท้องฟ้าจางลงเล็กน้อย ทว่าดวงตะวันแดงสดก็ยังเติมสีสันงดงามให้แก่วันฟ้าใส วันนี้อากาศดีจริง ๆ อากาศดี อินทรียักษ์ก็พลอยรู้สึกปลอดโปร่งไปด้วย จึงอดใจไม่ไหวร้องเสียงแหลมก้องหุบเขาอันว่างเปล่า
“กู้กู้กู้!”
“ร้องอะไรของเจ้า รู้ไหมว่ารบกวนชาวบ้านเขา”
อินทรียักษ์เพิ่งกางปีกส่งเสียงร้องอย่างฮึกเหิม เสียงหนึ่งที่ทำให้มันเดือดดาลก็ดังขึ้นมาจากก้นหุบเขาทันที