กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ถึงคราวข้าขึ้นไปดูบ้างแล้ว
โรงเตี๊ยมหยั่วหลาย
ตงจั้งดื่มชาไปตั้งสามกาเต็ม ๆ พอเด็กเดินโต๊ะยกกาที่สี่มาเปลี่ยน หลังร้านจึงส่งข่าวมาว่าอาหารที่ตงจั้งสั่งเตรียมครบทั้งหมดแล้ว มองเด็กเดินโต๊ะหัวเปียกชุ่มเหงื่อ ตงจั้งก็ยิ้มออกมา เสร็จสักที
“นายท่าน ของที่ท่านสั่งเตรียมครบหมดแล้ว แต่ไม่ทราบว่าท่านจะขนไปอย่างไรเล่า?” เถ้าแก่ยิ้มประจบอย่างระมัดระวัง พลางมองตงจั้งซึ่งมือเปล่า
“หาเกวียนพื้นให้ข้าคันหนึ่ง ปูฟางหนา ๆ ระหว่างไหเหล้ากับไหเหล้าก็ต้องคั่นไว้ให้หมด อย่างอื่นไม่มีแล้ว มีแค่นี้แหละ เจ้าจัดการเถอะ เงินข้าไม่ขาดเจ้าหรอก.....” อาหารไม่มีปัญหาอะไร มีก็แต่เหล้ายี่สิบไหที่ขนยากหน่อย พอตงจั้งบอกความต้องการหมด เถ้าแก่ก็รีบแจ้นลงไปจัดการ