เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 วิชาสองมือขัดแย้ง
ตงจั้งถอนหายใจเบา ๆ ครู่หนึ่งถึงยุครุ่งเรืองของวิทยายุทธ์นั้น แล้วกล่าวว่า “ในโลกนี้ไม่มีใครใช้กำลังนิ้วจารึกอักษรลงบนศิลาได้ ท่านผู้อาวุโสท่านนั้นก็เช่นกัน แต่ถ้าบอกว่านางใช้นิ้วจารึกลงบนศิลาก็ไม่ผิด”
ตงจั้งเดินมาถึงริมขอบแท่นสูง สายตาจ้องเขม็งไปยังเบื้องล่างของหุบเขา เสื้อผ้าถูกลมภูเขาพัดสะบัดดังเพี้ยะ ๆ แล้วกล่าวต่อว่า “ท่านผู้อาวุโสนั้นใช้โอสถทำให้ศิลาอ่อนทำให้หินอ่อนนุ่มลงก่อน แล้วจึงใช้กำลังนิ้วจารึกอักษรลงบนศิลา”
“เป็นอย่างนี้นี่เอง!” โจ้วแป๊ะทงถึงกับเข้าใจในฉับพลัน
เห็นสีหน้าเขาเช่นนั้น ตงจั้งก็ขำแล้วกล่าวว่า “ที่ข้าควรพูดก็พูดหมดแล้ว มาเถอะ ถึงตาเจ้าบ้างแล้ว”
“ข้า? ข้าอะไร?” โจ้วแป๊ะทงชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วถามอย่างฉงน
“เมื่อครู่มือซ้ายมือขวาของเจ้าใช้กระบวนท่าคนละอย่าง ข้ามองว่าน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก บอกมาสิ วิชานั้นเรียกว่าอะไร?” ตงจั้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ