เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 มื้อนี้ข้าเลี้ยง
โดยไม่สนใจเยลู่ฉีที่เขินจนหน้าและหูแดงก่ำ โจ้วแป๊ะทงสาวเท้าไปอยู่ตรงหน้าเยลู่ฉีอย่างรวดเร็วแล้วถามซ้ำอีกครั้ง “เจ้าว่าคนผู้นั้นอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเจ้า??”
เยลู่ฉีไม่กล้ามองหน้าอาจารย์ของตน ได้แต่พยักหน้าอย่างว่าง่าย
“วิชาที่ใช้หักกระบวนท่านั้นก็ยังเป็นวิชากระบี่??”
เยลู่ฉีพยักหน้าอีกครั้ง
เมื่อได้คำตอบ เฒ่าทารกโจ้วแป๊ะทงก็ลูบเคราแล้วเดินผละออกไปตรง ๆ พลางพึมพำกับตัวเองอย่างสงสัย “ไม่ใช่เฒ่าขอทาน แล้วก็ไม่ใช่เฒ่ามารอึ้ง แล้วจะเป็นใครได้เล่า?? ทั้งยังใช้กระบี่หักกระบี่ช้วนจินที่ศิษย์พี่คิดค้นได้ ในยุทธภพมีวิชากระบี่ร้ายกาจถึงเพียงนี้หรือ? อายุยังน้อยเพียงนี้ จะเป็นใครกัน? ไอ้หนูเจ๋งเอ๋อร์ไม่มีทางสวมหน้ากากนั่นออกมาให้คนอื่นเห็นหรอก เขาเป็นคนจริงจังขนาดนั้น อีกอย่างเขาก็ไม่ถนัดวิชากระบี่ด้วย? จะเป็นใครได้กัน?”