กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 งั้นก็บอกเขาไปเถอะ
อีกด้านหนึ่ง ตงจั้งไม่คิดสงสัย มุ่งตรงไปยังทิศทางที่คนพายเรือชี้ให้
แม้จะเดินแต่เส้นทางเล็กในป่าที่คนไม่ค่อยผ่าน เงียบสงัด แต่ตงจั้งยังได้ยินว่ามีคนคนหนึ่งตามติดอยู่ข้างหลังอย่างมั่นคง
ไม่ต้องคิดก็รู้ คนคนนี้วิชาตัวเบาถึงขั้นสุดยอด ตัวตนก็ต้องเป็นมารบูรพาอึ้งเอี๊ยะซือนั่นเอง
ตงจั้งเองก็อยากดูว่าคนที่ยืนอยู่บนยอดพีระมิดของฝีมือคนนี้จะมีวิชาเพียงไหน จึงแอบหมุนวิชาเก้าสุริยัน ฝ่าเท้าค่อย ๆ เร็วขึ้นจนแทบเห็นเป็นเงาเลือนราง ทุกครั้งที่แตะพื้นก็พุ่งไปไกลหลายวา ไม่ว่าหนองน้ำทางเฉอะแฉะหรือทางน้ำที่ยากลำบากเพียงใดก็ผ่านไปในพริบตา ตัวเบาราวนกนางแอ่น มองจากระยะไกลเห็นเพียงเงาสีเทาเร็วราวสายฟ้าผ่านไปแวบหนึ่ง