กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 แม่นมซุน
แต่ไม่ว่าตงจั้งจะพูดอย่างไร หญิงชราหน้าอัปลักษณ์ก็ไม่สะทกสะท้าน ทำท่าเย็นชาปิดประตูไม่ต้อนรับแขก
ตอนนี้เสี่ยวลู่เหยาไม่กลัวมากอย่างก่อนแล้ว ยังชะโงกศีรษะเล็ก ๆ ออกมาแอบมองหญิงชราที่อยู่ไกล ๆ เป็นพัก ๆ
เห็นท่าทางของนางเช่นนั้น ตงจั้งก็เกิดความคิดขึ้นมาได้อย่างหนึ่ง จ้องหน้าหญิงชราตรง ๆ แต่มือกลับแอบบีบใบหน้าเล็กขาวนุ่มของเสี่ยวลู่เหยา ท่ามกลางสายตางุนงงของนาง เขาขยับรูปปากเบา ๆ
“ร้องไห้”
สองพี่น้องที่ใช้ชีวิตร่วมกันมานานก็ยังมีความเข้าใจตรงกันเช่นนี้ ถึงตงจั้งจะไม่ส่งเสียง แต่เสี่ยวลู่เหยาเพียงดูรูปปากของตงจั้งก็รู้ว่าพี่ชายพูดอะไร