กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 กุ้ง
ยามไห่ สายลมยามค่ำพัดผ่าน ลู่เหยาน้อยรู้สึกหนาวนิด ๆ จึงตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง
เธอขยี้ดวงตากลมโตที่ยังงัวเงีย แล้วรีบกวาดตามองไปรอบบ้านอันซอมซ่อด้วยความตื่นตระหนก ครั้นเห็นเงาร่างคุ้นเคยจึงค่อยวางใจ จากนั้นจึงได้กลิ่นหอมของเนื้อ เธอสวมรองเท้าที่ไม่พอดีกับเท้า เดินไปหาพี่สาวลู่ชิงที่กำลังง่วนอยู่และถามด้วยความสงสัยว่า
“พี่สาว หอมจังเลย ทำอะไรอยู่เหรอ”
เห็นน้องสาวตื่นแล้ว ลู่ชิงหันมาอย่างอ่อนโยนแล้วกล่าวว่า “คืนนี้เหยาเหยาของเรามีเนื้อกินแล้วจ้ะ”
“จริงเหรอพี่สาว”