เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 ตั้งหลัก
ส่งเสี่ยวเอ้อที่กล่าวขอบคุณยกใหญ่กลับไปแล้ว ลุงหลานสองคนจึงมีเวลาว่างค่อย ๆ ชื่นชมห้องชุดเล็กอันงดงามแปลกตานี้อย่างเงียบ ๆ พอเห็นลุงรองพุ่งเข้าไปในครัวเพราะสนใจแต่ครัวเพียงอย่างเดียว ตงจั้งก็ส่ายหน้ายิ้ม ๆ แล้วเอ่ยกับเขาว่า
“ลุงรอง ท่านอย่าเพิ่งวุ่นวายเลย ข้าทำให้ท่านเสียเวลาไปเกือบครึ่งปี ท่านพักอยู่ที่นี่สักสองสามวันก็ควรออกเดินทางกลับได้แล้ว”
ฟังคำตงจั้งจบ ลุงรองก็อึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัยว่า “เจ้ายังหาของนั่นไม่พบมิใช่หรือ?”
“มาถึงที่นี่ ของนั่นก็เกือบจะแน่นอนแล้ว ที่ยากก็มีแค่ระหว่างทาง ตัวข้าเป็นเด็กมีเงินก้อนโตติดกาย ถ้าข้างกายไม่มีผู้ใหญ่ตามมาด้วย ไม่แน่ว่าจะตายอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ถึงต้องขอบคุณลุงรองอย่างมากเลย”
พูดจบ ตงจั้งก็ล้วงใบทองที่เหลือห้าใบออกมาจากอก ถ้าคิดตามราคาใบทองหนึ่งใบแลกเงินได้หนึ่งร้อยตำลึง ใบทองห้าใบนี้ก็เท่ากับเงินห้าร้อยตำลึง ตอนนี้ตัวตงจั้งเองก็เหลือเงินอยู่เพียงห้าสิบถึงหกสิบตำลึงเท่านั้น