เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ลี้มกโช้วหรือ??
ในรัชกาลซ่งหลี่จงแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ ณ เมืองเล็กแห่งหนึ่งในเจียซิง
บนถนนที่ผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงร้องขายของดังเซ็งแซ่ไปทั่ว มุมหนึ่งที่ไม่สะดุดตาของถนน ขอทานสามห้าคนสวมเสื้อผ้าขาดวิ่น ผมเผ้ารุงรัง นอนระเกะระกะอยู่บนพื้นทำเป็นหลับตา ภาพเช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไปในเมืองนี้
แต่ที่แปลกก็คือ ในหมู่คนที่ดูเฉื่อยชาเกียจคร้าน กลับมีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง นั่งพิงกำแพง มือสองข้างกอดเข่า สายตาจ้องเหม่อไปยังผู้คนที่เดินขวักไขว่บนถนน การเหม่อลอยธรรมดาก็ไม่แปลกอะไร แต่ถ้าเข้าไปใกล้จะพบว่าดวงตาคู่นั้นว่างเปล่าอย่างน่ากลัว
เหมือนซากศพที่ยังเดินได้ ต่างกับขอทานเกียจคร้านอีกหลายคนที่กำลังนอนหลับอย่างชัดเจน ทำให้คนที่เดินผ่านต้องเหลียวมองอยู่หลายตา ยิ่งกว่านั้น หากมีผู้สังเกตจริง ๆ จะพบว่าเด็กอายุประมาณสิบเอ็ดสิบสองปีคนนี้ ตั้งแต่เช้ายันบ่ายรักษาท่านั่งเช่นนี้ไม่ขยับแม้แต่นิด แปลกแท้ แปลกแท้