เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 542 ฉันดุมากนะ
สิ้นเสียงพูด
ประตูตรงจุดเชื่อมระหว่างงานเลี้ยงกับระเบียงก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้น ฟังแล้วชวนให้รู้สึกหนาววูบอย่างบอกไม่ถูก
“ทำไมเหรอ ตามหาฉันอยู่เหรอ”
เซี่ยถิงที่เมื่อกี้ยังโวยวายอยู่ชะเง้อข้ามพวกแขกไปเห็นคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็ถึงกับอึ้งไป คนอื่น ๆ ก็พากันหันไปมองโจวอี้กับเซี่ยหลิง
โจวอี้ยืนอยู่ตรงประตู แสงไฟของโรงแรมสาดลงมาบนตัวเธอ ราวกับเคลือบแสงประกายไว้บาง ๆ ดูงดงามสบายตาราวกับภาพวาด
เซี่ยหลิงยืนอยู่ข้างเธอ กวาดสายตามองแขกในงานอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะไปหยุดที่เซี่ยถิงด้วยสีหน้าขรึมและสายตาลุ่มลึก
โจวอี้เดินทอดน่องเข้ามา เซี่ยหลิงก็เดินตามข้างเธอท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จับจ้อง
เขามองโจวอี้ที่ดูนิ่งสงบผ่อนคลาย ในใจก็พลอยสงบลงอย่างกะทันหัน
โจวอี้เดินมาหยุดตรงหน้าเซี่ยถิง