กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 522 แรงเหลือเชื่อของท่านจิ่น
โจวอี้ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงมุมปาก ค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ริมฝีปากของเฉิงจิ่น
ขนตาสั่นไหวน้อยๆ ผิวขาวเนียนไร้ที่ติ แววตาใสกระจ่างแฝงความขี้เล่นไม่ยี่หระต่อสิ่งใด
เธอมองดูสีหน้าเรียบนิ่งของเฉิงจิ่นที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยสักนิด
เหอะ...
แล้วไอ้ขาที่เกร็งแน่นอยู่นี่มันคืออะไรกันล่ะ
โจวอี้จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของเขาแล้วพูดทีละคำ
“หลบหน่อย นี่ที่นอนฉัน นายไปนอนฝั่งนู้น”
เฉิงจิ่นเงยหน้ามองโจวอี้อยู่อย่างนั้น ผ่านไปพักใหญ่ถึงยอมขยับไปอีกฝั่งอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก สละที่นอนเดิมให้เธอ ทั่วทั้งร่างแผ่รังสีน้อยใจออกมาอย่างบอกไม่ถูก
ทำไมสถานการณ์มันไม่เหมือนที่คิดไว้เลยล่ะเนี่ย