กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 494 แบกหวายขอขมา
เฉียวซื่อคังโบกมือให้ชายชราวัยหกสิบปี
“ไป สั่งให้เฉียวชูคุกเข่าอยู่ตรงนั้น คุกเข่าไปจนกว่าฉันกับคุณโจวจะคุยกันเสร็จ จำไว้ว่าหาที่ที่แดดเปรี้ยงที่สุด ให้ไอ้เด็กนี่ตากแดดซะบ้าง ตากแดดรีดน้ำออกจากสมองมันให้แห้ง จะได้เลิกโตจนป่านนี้แล้วยังทำเรื่องโง่ๆ ไม่ใช้สมองแบบนี้สักที”
ชายชราค้อมตัวลง
แล้วพูดเสียงเบาว่า “นายท่าน ต้องให้คุณชายน้อยแบกท่อนหวายด้วยไหมครับ เพิ่งทำเสร็จส่งมาเมื่อสองวันก่อน คุณชายน้อยยังไม่เคยได้ใช้เลย”
เฉิงอีที่ยืนอยู่ข้างๆ พอได้ยินคำนี้เข้า
ก็อึ้งไปเลยทั้งแถบ……
การลงโทษของเฉียวซื่อคังนี่ก็ถือว่าหนักมากแล้ว เพราะเขากับพี่อี้ไม่ได้บาดเจ็บตรงไหน คนที่เสียเปรียบคือเฉียวชูต่างหาก