เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 473 น้ำตาคือสิ่งไร้ประโยชน์ที่สุด
สีหน้าและแววตาของโจวอี้เย็นชาสามส่วน ปนความร้ายกาจอยู่เจ็ดส่วน
สายตามองตรงไปที่หลัวซิง
น้ำเสียงแผ่วเบาและเนิบช้า “อะไรที่เป็นของนาย มันก็ต้องเป็นของนาย”
หลัวซิงแกว่งขาน้อยๆ พลางกะพริบตาปริบๆ
พูดอย่างว่าง่าย “อื้อ ของผมก็คือของพี่อี้ พวกเราไม่แบ่งแยกกันอยู่แล้วครับ”
พอพูดจบ หลัวซิงก็หันไปมองสำรวจเฉิงจิ่น แล้วส่งเสียงฮึดฮัดอย่างหยิ่งผยอง
วางมาดประธานจอมเผด็จการเต็มที่
“นี่นาย ฉันว่านายกับพี่อี้ไม่คู่ควรกันเลย พูดตรงๆ คือนายไม่คู่ควรกับพี่อี้ เอาแบบนี้ไหม มาตกลงกันหน่อย ฉันยอมให้นายทำหน้าที่เป็นอัศวินของพี่อี้ นายช่วยดูแลปกป้องเธอแทนฉันไปก่อน พอฉันโตขึ้นกลายเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวแล้วค่อยแต่งงานกับพี่อี้ ถึงตอนนั้นนายก็ถอนตัวไปอย่างสมเกียรติได้แล้ว”