เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 468 คนน่าสงสารย่อมมีส่วนที่น่าแค้นเคือง
หญิงสวมหน้ากากหันหลังกลับไปมองคนที่ตัวเองลักพาตัวมา ซึ่งถูกทรมานจนแทบไม่เหลือสภาพคน
เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าตัวเองอาจจะทำผิดไปแล้วจริงๆ……
เหมือนที่โจวอี้พูดไว้ ก้าวพลาดครั้งเดียวย่อมพังไปทุกก้าว ชีวิตคนเราไม่มีโอกาสให้เริ่มใหม่
ถ้ามีวันที่ได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่มีทางเลือกหนีตามผู้ชายคนนั้นไปเด็ดขาด
เธอจะอยู่เคียงข้างพ่อแม่เป็นอย่างดี คอยดูแลปรนนิบัติตอนพวกท่านแก่เฒ่าจนถึงวาระสุดท้าย หาใครสักคนที่รักเธอจริงๆ เพื่อแต่งงานมีลูก ใช้ชีวิตเรียบง่ายธรรมดาไปชั่วชีวิต แทนที่จะต้องมาตายในต่างแดนอย่างตอนนี้ แม้แต่วาระสุดท้ายของพ่อแม่ก็ยังไม่ได้พบหน้า
หญิงสวมหน้ากากมองโจวอี้แล้วชักปืนกระบอกหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ เล็งเข้าหาตัวเอง