กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 440 ท่านจิ่นลงครัวด้วยตัวเอง
หน้าประตูใหญ่โรงพยาบาล
หมิงเหยียนโอบสวีเป่าเปาไว้
เขาพูดเสียงขรึม “ไปกันเถอะ เป่าเปา พี่อี้ยังรอพวกเราอยู่ที่บ้านนะ”
พอสวีเป่าเปาเดินพ้นโรงพยาบาลออกมา
ขอบตาก็แดงก่ำทันที
เธอพยายามเบิกตากว้างไม่ให้น้ำตาไหล แล้วฝืนฉีกยิ้มกว้างสุดๆ
น้ำเสียงเจือความเคว้งคว้างอยู่บ้าง
ท่าทางของเธอดูเหมือนลูกกวางหลงทาง เปราะบางจนน่าสงสารจับใจ
“หมิงเหยียน ฉันไม่มีบ้านแล้ว”