ตอนที่ 377 ความบ้าคลั่งของฉินหว่าน

ตอนที่ 377 ความบ้าคลั่งของฉินหว่าน

โจวอี้มองฉินหาน

แววตาไม่มีระลอกคลื่นใด ๆ พลางเหลือบมองเสาต้นหนึ่งที่ไม่ไกลนัก

เธอล้วงกระเป๋าสองข้าง เลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย ระหว่างคิ้วและตามีความร้ายกาจอย่างยิ่ง

พูดเสียงเรียบ “ออกมาเถอะ ฉันมาถึงแล้ว ยังจะมุดหัวเป็นเต่าหดหัวอยู่อีกเหรอ”

ทั้งฉินหานและกลุ่มชายชุดดำต่างชะงักไป นึกไม่ถึงว่าเธอจะรู้ว่ามีคนแอบอยู่หลังเสา

พูดมาถึงขั้นนี้แล้ว

ฉินหว่านที่อยู่หลังเสาก็รู้ว่าแอบต่อไปก็ไม่มีประโยชน์

เดิมทีเธอก็ไม่คิดจะปล่อยโจวอี้ไปอยู่แล้ว ให้รู้ว่าเป็นเธอที่ต้องการฆ่าแล้วจะทำไม

ระหว่างพวกเธอสองคน ต้องมีแค่คนเดียวเท่านั้นที่ได้เดินออกไปจากโรงงานร้างแห่งนี้แบบมีชีวิต