ตอนที่ 107 กลับเมืองไห่ด้วยกัน

ตอนที่ 107 กลับเมืองไห่ด้วยกัน

วันรุ่งขึ้น

เฉิงจิ่นถือมื้อเช้ามาเคาะห้องโจวอี้อีกตามเคย แต่คราวนี้ยืนรออยู่นานก็ไม่มีใครมาเปิด

เฉิงจิ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พอจะหยิบมือถือขึ้นมา ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นหูดังมาจากด้านหลัง

“หาฉันเหรอ”

มือที่กำลังจะกดโทรศัพท์ชะงักไป ก่อนจะเก็บมันใส่กระเป๋าเสื้อดังเดิม

เขาหันกลับไป ก็เห็นโจวอี้ในชุดวอร์มสีขาวทั้งตัว……

ไรผมตรงโหนกคิ้วเปียกชื้นเล็กน้อย เธอรวบผมหางม้า เดินแกว่งแขนไปมา ดูมีชีวิตชีวาและเปี่ยมไปด้วยพลังวัยรุ่น

เฉิงจิ่นยืนนิ่งอึ้งไป นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเธอในมุมแบบนี้

เฉิงจิ่นพยายามเก็บอาการ เม้มปากเล็กน้อย แล้วยกถุงอาหารเช้าในมือขึ้น