กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 82 โจวอี้ช่วยเฉิงจิ่นตามหาคน
มือที่ถือโทรศัพท์ของโจวอี้ชะงักไปนิดหนึ่ง น้ำเสียงยังคงราบเรียบ
“ฉันรู้แล้ว”
ในลานบ้านพักชนบทแห่งหนึ่งแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ใต้แสงจันทร์ เฉิงจิ่นสวมชุดลำลองสีดำ แขนเสื้อยังเปื้อนเลือดที่ยังไม่แห้งกรัง
หยดหนึ่ง... สองหยด...
ด้านหลังเขาคือกลุ่มชายผิวคล้ำในชุดพื้นเมืองที่ถูกคนของเฉิงจิ่นกดตัวแนบไว้กับพื้น
พวกนั้นกำลังสบถด่าด้วยภาษาถิ่นของตัวเอง ฟังไม่รู้เรื่องว่าเป็นภาษาอะไร
เสียงใสเย็นชาของเด็กสาวทำให้หัวใจของเฉิงจิ่นกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
“ฉันเห็นในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยแล้ว”