กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 75 คำขอโทษของหลินจือหราน
สีหน้าของหวังอวี๋เปลี่ยนไปทันที
นี่คิดว่ายังไม่พออีกเหรอ?
หวังอวี๋รู้สึกว่าโจวอี้เริ่มจะโลภมากไปแล้ว น้ำเสียงก็เลยเปลี่ยนไปด้วย มีแววเหน็บแนมปนอยู่นิดๆ
“เสี่ยวอี้ ถึงเงินนี่จะไม่เยอะมาก แต่สำหรับคนทั่วๆ ไป มันก็พอกินพอใช้ไปตลอดชีวิตแล้วนะ”
คำพูดนี้แฝงความหมายทิ่มแทงชัดเจนว่าโจวอี้ละโมบไม่รู้จักพอ
โจวอี้โยนกระดาษแผ่นนั้นคืนไป ทั้งที่มันเป็นแค่กระดาษบางๆ เบาหวิว แต่หวังอวี๋กลับรู้สึกได้ถึงสายลมอันเย็นยะเยือกที่พัดมาพร้อมกับตอนที่กระดาษร่วงลงมา ตกใจจนเหงื่อกาฬผุดซึมข้างขมับทันที
“เงินนี่...”
“เงินนี่ก็ถือซะว่าเป็นของขวัญแสดงความยินดีจากผมกับเสี่ยวอี้ มอบให้ฉางอีเฟิงกับฉินหว่านก็แล้วกัน ขออวยพรให้ทั้งสองคนครองรักกันจนแก่เฒ่า มีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองเร็วๆ คุณนายฉางเก็บเงินคืนไปเถอะครับ เงินแค่นี้ยังกล้าเอาออกมาประจานตัวเองอีก ถ้าคนอื่นไม่รู้เข้า คงนึกว่าตระกูลฉางล้มละลายไปแล้ว”