ตอนที่ 6 การข่มขวัญ

ตอนที่ 6 การข่มขวัญ

ซูหนิงผู้เปรียบเหมือนดอกไม้รู้ใจ เห็นฉินสือจ้านยังลังเลอยู่ จึงเติมเชื้อไฟเพิ่มเข้าไปอีก

“สือจ้านคะ ไม่ใช่ว่าฉันรังเกียจเสี่ยวอี้นะ แต่วันนั้นปรมาจารย์กัวก็จะมาจากเมืองหยุนด้วย ถ้ามาเห็นอะไรที่ไม่เข้าท่าเข้า เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำยังไงล่ะคะ... กว่าหว่านหว่านจะเข้าตาปรมาจารย์กัวได้ต้องพยายามตั้งเท่าไร ถ้าต้องมาเสียเรื่องเพราะเสี่ยวอี้จะทำยังไงกันดี”

พอฉินสือจ้านนึกถึงปรมาจารย์กัว ก็รู้สึกว่าซูหนิงพูดมีเหตุผล

ฉินสือจ้านกุมมือซูหนิงไว้พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน