เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 192 ท่านพ่อเป็นแม่ทัพ ท่านแม่ดูแลห้างการค้า
“เจียงชิงซาน เจ้าไปเมืองหลวงไม่ได้”
นายทหารส่งสารที่จวนเจิ้นกั๋วกงส่งมาเพิ่งเอ่ยประโยคนี้จบ ชามชาในมือของเจียงชิงซานก็กระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังเพียะ
“บุตรชายของข้าถูกคนของจวนองค์ชายสองลักพาตัวไป กรมช่างหลวงยังอาจถูกแทรกซึม ยามนี้เจ้ากลับบอกข้าว่า ข้าไปไม่ได้รึ”
เหงื่อผุดซึมขมับของนายทหารส่งสาร “มิใช่ไม่ให้ท่านไป แต่เป็นรายงานด่วนจากด่านชายแดน เป่ยตี๋ยึดหอจุดไฟสัญญาณไปสามแห่งซ้อน เสบียงทหารระหว่างขนส่งก็ถูกปล้น ราชสำนักต้องการให้ท่านกลับไปยังทัพชายแดนเพื่อนำกองคุ้มกันเสบียงโดยด่วน”
“เขาเป็นบุตรชายของข้า”
“ทหารกล้าสิบหมื่นนายที่ด่านชายแดนก็เป็นทหารของท่านเช่นกัน”
ภายในเรือนพลันเงียบสงบลงทันตา
เจียงชิงซานกำหมัดแน่น มิได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอยู่นานสองนาน
นั่วเป่านั่งอยู่บนตักของเขา มองหน้านายทหารส่งสารที มองหน้าท่านพ่อที